اختلال خود زشت انگاری یا بادی دیسمورفیک، از توهم تا واقعیت

اختلال خود زشت انگاری یا بادی دیسمورفیک (body dysmorphic disorder ) نوعی بیماری روحی روانی است که فرد نمی تواند درباره نقایص یا مشکلاتی که در ظاهر خود وجود دارد فکر نکند. این مشکل که در ظاهر فرد وجود دارد شاید به قدری خفیف باشد که حتی دیگران متوجه ان نشوند. ولی فرد از وجود این مشکل ظاهری بسیار ناراحت و شرمگین است و احساس اضطراب می کند و حتی شاید از موقعیت های اجتماعی پرهیز کند.

تعریف بیماری خود زشت پنداری

زمانی که فرد به اختلال خود زشت پنداری مبتلا است، به شدت روی ظاهر و تصویر بدنی خود تمرکز می کند و به طور مکرر به بررسی اشکالات خود در آینه می پردازد و به دنبال تائید دیگران است. این اقدامات شاید برای ساعت های بسیاری در طول روز وقت وی را بگیرد. این مشکلات و رفتارهای تکراری باعث بروز استرس زیادی بر روی فرد می شود و حتی زندگی روزمره وی را تحت تاثیر قرار می دهد.

در برخی موارد این افراد به دنبال انجام جراحی های پلاستیک و زیبایی می روند تا به اصلاح این مشکلات و نقایص بینجامند. بعد از جراحی شاید فرد احساس رضایت موقتی داشته باشد و یا استرس وی کاهش یابد ولی در اغلب موارد استرس باز می گردد و به دنبال راه های دیگری برای اصلاح مشکلات ظاهری خود می گردد.

از جمله روش های درمانی برای اختلال خود زشت انگاری یا بادی دیسمورفیک، دارودرمانی و شناخت درمانی یا CBT است.

اختلال-خود-زشت-انگاری

اختلال-خود-زشت-انگاری

علائم اختلال بادی دیسمورفیک

نشانه ها و علائم اختلال بادی دیسمورفیک شامل موارد زیر است:

– به شدت درگیر یک مشکل ظاهری بودن که این مشکل برای دیگران بسیار پیش و پا افتاده و غیر قابل تشخیص است.
– باور عمیقی مبنی بر اینکه فرد در ظاهر خود نقایصی دارد که وی را زشت یا دفرمه می کند.
– باور به اینکه دیگران توجه ویژه ای به ظاهر وی به شیوه ای منفی می کنند و وی را مسخره می کنند.
– درگیر رفتارهایی با هدف اصلاح یا پنهان کردن مشکلات ظاهری شدن. فرد نمی تواند کنترلی بر روی این رفتار ها داشته باشد و به طور مدام خود را در آینه بررسی می کند.
– تلاش برای پنهان کردن مشکلات ظاهری با آرایش کردن و پوشیدن لباس های مختلف
– به طور مدام خود را با دیگران مقایسه کردن
– به طور مدام پیگیر و خواستار تائید شدن ظاهر از دیگران
– تمایل به بی نقص بودن و کمال طلبی
– به دنبال انجام عمل های جراحی و عدم رضایت کافی از نتیجه جراحی ها
– دوری از موقعیت های اجتماعی مختلف

درگیری با ظاهر خود و افکار آزاردهنده و رفتارهای تکراری ناخواسته بوده و کنترل آن ها سخت است و وقت زیادی از فرد می گیرد و همه اینها باعث ایجاد استرس ها یا مشکلات بسیاری در زندگی اجتماعی فرد، محل کار، مدرسه و مکان های دیگر می شود.

نواحی از ظاهر که فرد فکر می کند زشت است!

فرد به شدت بر یک قسمت و یا قسمت های مختلف بدن خود تمرکز می کند و این در زمان های مختلف ممکن است تغییر کند. متداول ترین قسمت هایی از بدن که این افراد سعی در درست کردن آن دارند شامل موارد زیر است:

– صورت، مانند بینی، چین و چروک، آکنه یا دیگر نقایص صورت
– ریزش مو و کم شدن حجم و تار موها
– مشکلات ظاهری پوست
– سایز سینه ها
– سایز عضلات و تناست بدن
– ظاهر ناحیه جنسی

درگیری با بدن و احساس کوچک بودن بیش از حد عضلات یا دیسمورفیای عضلات در اغلب موارد در مردان رخ می دهد.

آگاهی فرد از بیماری خود در مبتلایان به این بیماری متفاوت است. شاید باور داشته باشید که نگرانی شما از نقص های بدنی بیش از حد یا غیر واقعی است. و یا فکر کنید که شاید درست باشند و یا کاملاً قانع شده باشید که درست است. هرچه باور شما عمیق تر باشد، استرس و اضطراب بیشتری را در زندگی تحمل می کنید.

اختلال-خود-زشت-انگاری

اختلال-خود-زشت-انگاری

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

شرم و خجالت درباره ظاهر می تواند شما را از انجام درمان برای اختلال بادی دیسمورفیک باز دارد. ولی در صورتی که نشانه ها و علائم این بیماری را دارید، بهتر است که به یک روانپزشک مراجعه کرده و درباره راه های درمانی مختلف شناخت پیدا کنید.

این اختلال معمولاً به خودی خود بهبود نمی یابد. این بیماری در صورتی که بدون درمان رها شود، می تواند با گذر زمان وخیم تر شود و به استرس و افسردگی شدید و افکار خودکشی و حتی اقدام به خود کشی تبدیل شود.

در صورتیکه افکار خودکشی دارید!

در این صورت ممکن است دست به خودکشی هم بزنید. در صورتی که فکر می کنید ممکن است به خودتان آسیب برسانید، سریعاً درخواست کمک کنید و در اولین فرصت به یک روانپزشک و رواندرمانگر حرفه ای مراجعه داشته باشید.

علت بروز خود زشت پنداری

اینکه علت بروز این اختلال چیست، هنوز آشکار نشده است. همانند بسیاری از مشکلات روحی روانی، اختلال بادی دیسمورفیک می تواند در نتیجه ترکیبی از عوامل مختلف مانند سابقه خانوادگی، ناهنجاری در مغز و ارزیابی یا تجربه منفی از تصویر ذهنی فرد باشد.

ریسک فاکتور ها

اختلال خود زشت پنداری در نوجوانی شروع می شود و هم زنان و هم مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. فاکتورهای خاصی باعث افزایش خطر بروز این اختلال می شوند که شامل موارد زیر هستند:
– داشتن بستگان درجه یک که به این بیماری یا بیماری وسواس OCD مبتلا هستند.
– داشتن تجارب منفی مانند مسخره شدن یا مورد سو استفاده قرار گرفتن در کودکی
– داشتن شخصیت های خاصی مانند کمال طلبی
– فشار اجتماعی یا توقع دیگران به زیبا بودن فرد
– داشتن بیماری دیگر روانی مانند اضطراب و افسردگی

عواقب اختلال خود زشت پنداری

پیچیدگی های این اختلال می توانند به شکلهای زیر بروز کنند:
– افسردگی شدید یا دیگر اختلالات خلقی
– افکار یا رفتارهای خودکشی
– بیماری های اضطرابی شامل social phobia یا فوبیای اجتماعی یا جمع هراسی
– وسواس فکری عملی یا OCD
– اختلالات غذا خوردن
– مشکلات سلامتی ناشی از رفتارهایی مانند کندن پوست
– سوء استفاده از مواد
– درد فیزیکی یا ریسک بدشکلی به دلیل انجام جراحی های تهاجمی مکرر

پیشگیری از این اختلال

هیچ راه شناخته شده ای برای پیشگیری از این اختلال وجود ندارد. با این حال به دلیل اینکه این اختلال معمولاً در نوجوانی شروع می شود، تشخیص زودهنگام آن می تواند در شروع به موقع درمان موثر باشد.
منبع : https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/body-dysmorphic-disorder/diagnosis-treatment/drc-20353944

پاسخ

17 + 10 =

Call Now Button