شیزوفرنی و درمان آن

شیزوفرنی و درمان آن

شیزوفرنی یک اختلال روانی است که موجب به وجود آمدن توهم های جنون آمیزو توهم های پنداری در افراد میشود. همچنین از علائم اصلی آن عدم توانایی کارآیی فکری و پاسخگویی عاطفی هستند.

این بیماری بسیار آرام در فرد پیشرفت می کند و در دوره سنی 16 تا 30 سال بروز می کند. اغلب اوقات بیمار نمی پذیرد به این بیماری دچار است و این به علت کند بودن روند پیشرفت بیماری می باشد. موفقیت آمیز بودن درمان این بیماری در گرو شروع درمان دارویی توسط بیمار و ادامه دادن این روند می باشد.

شیزوفرنی و درمان آن

درمان دارویی؛اولین گزینه درمانی شیزوفرنی

با درمان شیزوفرنی می توان بسیاری از علائم آن را کاهش داد. با درمانی مناسب و دقیق بیمار می تواند زندگی خوبی را داشته باشد. اما اغلب بیماران مبتلا به این بیماری باید با برخی از این علائم به صلح برسند و خود وخانواده هایشان این بیماری را بپذیرند.

برای اینکه درمان شیزوفرنی نتیجه مطلوب تری را داشته باشد اغلب از ترکیب چند روش باهم باید استفاده شود.این روش ها عبارتند از:

  • مشاوره توسط کارشناسان
  • دارو
  • منابع آشنا و خودی برای کمک

بیماری شیزوفرنی بیماری است که اغلب باعث می شود بیماران مجبور به زندگی در بیمارستان های روانپزشکی شوند. اما پس از به وجود آمدن داروهای ضد سایکوز ( ضد روان پریشی ) انقلابی در درمان این دسته از بیماری ها به وجود آمد. چرا که با این داروها این بیماران می توانند به جای زندگی در بیمارستان ها در جامعه و در کنار خانواده خود به زندگی ادامه دهند.

برخی از بهترین داروهای ضد سایکوز ( ضد روان پریشی )

اولانزاپین (Olanzapine): برای کاهش هذیان و توهم به کار می رود. همچنین گاها نشانه های منفی بیماری را نیز کاهش می دهد.اما این بیماری سبب چاقی و اضافه وزن می شود. به همین دلیل بیمار باید تحرک و ورزش داشته باشد که دچار دیابت نشود.

کلوزاپین (کلوزاریل): برای درمان بیمارانی که در مقابل درمان مقاوم اند استفاده می شود و میل به خود کشی را در فرد کاهش می دهد. البته امکان ابتلا به دیابت و افزایش وزن در این دارو بالا می باشد.

ریسپریدون (Risperidone): مقدار خواب آوری پایین تری دارد. امکان ابتلا به افزایش وزن و دیابت پایین تری دارد. به همین دلیل نسبت به دو مورد قبلی گزینه بهتری می باشد.

برای درمان این بیماری از درمان های داروی دیگری نیز استفاده می شود. چرا که درمان اولیه در این بیماری الزاما دارو می باشد. بزرگترین مشکل روانپزشکان با بیماران شیزوفرنی در این است که بیمار داروهای خود را مصرف نمی کند.اغلب افرادی که دچار این بیماری هستند با قطع کردن داروها برای دوره طولانی مشکلاتی برای خود و خانواده خود به وجود می آورند. که در اصطلاح پزشکی این رفتار داروگریزی را کامپلیانس یا شماپذیرش (Compliance) می نامند.

حتی اگر تمام علائم بیماری شیزوفرنی در بیمار از بین رفت،باز هم بیمار باید درمان داروی را ادامه دهد چرا که شیزوفرنی قابل حذف نیست و با قطع دارو علائم بازخواهند گشت.

پاسخ

4 − 2 =

Call Now Button