اوتیسم در بزرگسالی؛ علائم و تشخیص

اوتیسم در بزرگسالی می‌تواند با چالش‌های منحصر به فردی همراه باشد، از جمله مسائل اجتماعی، شغلی و عاطفی که به نحوه تعامل فرد با محیط و جامعه مرتبط است. بسیاری از مطالعات و منابع به طور سنتی بر روی اوتیسم در کودکی تمرکز کرده‌اند، ظهور افراد بزرگسال با تشخیص اوتیسم، نیاز به بررسی ابعاد جدیدی از این اختلال را آشکار کرده است.

در این مقاله، به بررسی دقیق‌تر اوتیسم در بزرگسالی و تأثیرات آن بر جنبه‌های مختلف زندگی فردی خواهیم پرداخت و راهکارهای ممکن برای حمایت از این افراد را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

علائم اوتیسم در بزرگسالی

علائم اوتیسم در بزرگسالی می‌توانند متفاوت از علائم آن در کودکی باشند و ممکن است به دلیل تغییرات در زندگی، نقش‌های اجتماعی و فشارهای محیطی، به شکل‌های مختلفی بروز کنند. برخی از علائم رایج اوتیسم در بزرگسالی عبارتند از:

چالش‌های اجتماعی

بزرگسالان مبتلا به اوتیسم ممکن است در برقراری ارتباطات اجتماعی و تعاملات بین فردی با مشکلاتی روبرو شوند. این مشکلات می‌تواند شامل دشواری در درک علائم اجتماعی، برقراری دوستی‌های عمیق و مدیریت موقعیت‌های اجتماعی باشد.

تداوم رفتارهای تکراری

رفتارهای تکراری و الگوهای تکرار شونده، که در کودکی مشاهده می‌شود، ممکن است در بزرگسالی نیز ادامه یابد. این رفتارها می‌توانند شامل حرکت‌های تکراری، نیاز به نظم و ساختار و علاقه به موضوعات خاص و محدود باشند.

مشکلات در تطابق با تغییرات

تغییرات ناگهانی یا غیرمنتظره در زندگی، مانند تغییر شغل، جابه‌جایی مکان زندگی یا تغییرات در روابط اجتماعی، برای بزرگسالان مبتلا به اوتیسم دشوار است و باعث اضطراب و استرس می شود.

چالش‌های شغلی و تحصیلی

بزرگسالان مبتلا به اوتیسم، در محیط‌ های شغلی یا تحصیلی با مشکلاتی از جمله مشکلات در مدیریت زمان، برقراری ارتباط با همکاران یا همکلاسی‌ها و تطابق با انتظارات و فشارهای کاری رو به رو می شوند.

مشکلات عاطفی و روانی

اضطراب، افسردگی و اختلالات روانی دیگر ممکن است در بزرگسالان مبتلا به اوتیسم شایع باشد، به ویژه اگر آنها نتوانند به خوبی با استرس‌های زندگی و چالش‌های اجتماعی کنار بیایند.

پیوستگی علاقه‌ها و توانایی‌های خاص

بسیاری از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم ممکن است به توانایی‌های خاص و علاقه‌های عمیق ادامه دهند و در زمینه‌های خاص، مانند هنر، علم یا تکنولوژی، به موفقیت‌های قابل توجهی دست یابند.

فهم علائم و نیازهای خاص بزرگسالان مبتلا به اوتیسم می‌تواند به ارائه حمایت‌های مناسب و ایجاد محیط‌های دوستانه‌ تر برای آنها کمک کند.

علائم اوتیسم با عملکرد بالا در بزرگسالان

در زیر برخی از نشانه های اوتیسم در بزرگسالی مطرح شده است:

✔ چالش های ارتباطی

شما در درک ایما و اشاره یا زبان بدن مشکل دارید.
مشارکت در گفتگو برایتان دشوار است
شما در ارتباط با افکار یا احساسات دیگران مشکل دارید
شما نمی توانید زبان بدن و عبارات صورت را درک کنید. (ممکن است نتوانید بگویید که آیا کسی از شما راضی است یا ناراضی)
شما از الگوهای کلامی یکنواخت یا مصنوعی استفاده می کنید که ارتباطی با احساس شما ندارند.
شما از کلمات و عبارات توصیفی خاص خود استفاده می کنید.

✔ مشکلات عاطفی و رفتاری

شما در نظم بخشیدن به احساسات و پاسخ های خود به آنها مشکل دارید
ایجاد تغییرات در امور روزمره موجب بروزخشم در شما می شود.
هنگامی که اتفاق غیرمنتظره می افتد، شما با یک بحران عاطفی مواجه می شوید.
زمانی که وسایل شما جابجا یا مرتب می شوند، ناراحت می شوید.
شما کارهای روتین ، برنامه ها و الگوهای روزانه غیر قابل انعطافی دارید که بدون توجه به هر چیزی باید حفظ شوند.
رفتارها و آداب و رسوم تکراری دارید.
شما صداهایی را در برخی مکان ها ایجاد می کنید که انتظار می رود ساکت باشید.

تشخیص اوتیسم در بزرگسالان

در حال حاضر هیچ معیار استانداردی برای تشخیص اوتیسم در بزرگسالی وجود ندارد، اما روش های تشخیص در حال رشد و توسعه هستند.

در همین حال، پزشکان عمدتا این اختلال را از طریق مشاهده یک سری تعاملات و رفتارهای آنها تشخیص می دهند. آنها همچنین هر گونه علائمی را که شخص مورد نظرتجربه می کند را مورد بررسی قرار می دهند.

اگر شما علاقه مندید که احتمال وجود اوتیسم در شما بررسی شود، از پزشک خانواده خود شروع کنید. پزشک شما ممکن است برای ارزیابی دقیق شما را به روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهد.

اوتیسم در بزرگسالی چگونه درمان می شود؟

به طور کلی درمان اوتیسم در بزرگسالی مانند درمان کودکان انجام نمی شود. گاهی اوقات بزرگسالان مبتلا به ASD ممکن است با استفاده از روش های شناختی، کلامی و رفتاری درمان شوند. در اغلب موارد، شما باید به دنبال درمان های خاص بر اساس چالش هایی که تجربه می کنید (مانند اضطراب، انزوای اجتماعی، مشکلات ارتباطی یا مشکلات کاری) باشید.

برخی از احتمالات عبارتند از:

ملاقات با یک روانپزشک باتجربه در درمان اوتیسم برای ارزیابی پزشکی
مشاوره با یک روانشناس برای روان در مانی یا گروه درمانی
دریافت مشاوره به صورت مداوم
دریافت توانبخشی حرفه ای (برای مشکلات شغلی)
مصرف داروهای تجویزی برای علائمی مانند اختلال اضطراب، بیماری افسردگی و مسائل رفتاری که ممکن است در کنار ASD رخ دهند.

نتیجه گیری

توجه به اوتیسم در بزرگسالی نیازمند درک عمیق و جامع از چالش‌ها و فرصت‌های منحصر به فرد این دوره زندگی است. بزرگسالان مبتلا به اوتیسم با مسائلی همچون مشکلات اجتماعی، تطابق با تغییرات، و فشارهای محیطی روبرو هستند که ممکن است کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، فراهم کردن حمایت‌های مناسب، ایجاد محیط‌های فراگیر و پذیرنده و ارتقاء آگاهی جامعه می‌تواند به بهبود وضعیت آنها کمک کند.

توجه به توانایی‌ها و استعدادهای ویژه این افراد و فراهم کردن فرصت‌های شغلی و اجتماعی مناسب، نه تنها به افزایش کیفیت زندگی آنها کمک می‌کند بلکه به بهره‌مندی جامعه از توانمندی‌های آنها نیز می‌انجامد. در مجموع، فهم و حمایت مستمر از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم بخش مهمی از تلاش‌های جامع برای ارتقای کیفیت زندگی و شمول اجتماعی این افراد است.