خودشیفتگی
خودشیفتگی یکی دیگر از اختلالات روانی میباشد. علت و علائم اختلال شخصیت خودشیفته Narcissistic Personality Disorder (NPD) چیست؟ آیا راه درمانی برای این نوع اختلال وجود دارد؟ اختلال شخصیت خود شیفته بدین معناست که فرد احساس نیاز شدیدی به تحسین شدن دارد و با افراد دیگر همدردی و همدلی نمی کند. افراد مبتلا به این اختلال اغلب مغرور، خود محور و طلبکار هستند و افراد را بازیچه دست خود می کنند. این افراد اغلب فانتزی هایی بزرگمنشانه و پر آب و تاب ( درباره موفقیت شان، زیبایی و هوش بالایشان ) دارند. به همین دلیل خود را شایسته رفتارهای خاصی می دانند. اغلب این اختلال شخصیت در اوایل بزرگسالی خودنمایی می کند و در کار و روابط اجتماعی خود را نشان می دهد.
Contents
خودشیفتگی چیست؟
اختلال شخصیت خودشیفته – یکی از چندین نوع اختلال شخصیت – یک وضعیت روانی است که در آن افراد احساس مهمی دارند، نیاز عمیق به توجه و تحسین بیش از حد، روابط آشفته، و عدم همدلی با دیگران دارند. اما پشت این نقاب اعتماد به نفس شدید، عزت نفس شکننده ای نهفته است که در برابر کوچکترین انتقادی آسیب پذیر است. اختلال شخصیت خودشیفته در بسیاری از زمینه های زندگی مانند روابط، کار، مدرسه یا امور مالی مشکلاتی ایجاد می کند. افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی ممکن است به طور کلی ناراضی و ناامید باشند وقتی که به آنها لطف یا تحسین خاصی که معتقدند سزاوار آن هستند داده نمی شود. آنها ممکن است روابط خود را ناتمام بدانند و دیگران از بودن در کنار آنها لذت نبرند.
اختلال شخصیت نارسیستیک یا خودشیفته
افراد مبتلا به اختلال شخصیت نارسیستیک یا خودشیفته بر این باورند که در مقایسه با دیگران ارجح تر و خاص ترند. اعتماد به نفس این افراد اغلب بالا به نظر می رسد ولی در باطن اینگونه نیست و برعکس بسیار شکننده هستند. این افراد در جستجوی تحسین و توجه از جانب دیگران هستند تا اثبات شود که آنها نیز ایشان را بالاتر از دیگران می بینند.
این افراد تحمل انتقاد و شکست ندارند و در صورتی که فردی از آنها انتقاد کند یا آن ها را پس بزند احساس پوچی و تحقیر می کنند.
بیشتر بخوانید: اختلال دو قطبی
علائم خوشیفتگی
علائم اختلال شخصیت خوشیفته به شرح زیر است:
– اغراق کردن در میزان اهمیت خود
– اشتغال ذهنی به فانتزی هایی درباره موفقیت، قدرت، زیبایی، هوش یا یک رابطه رمانتیک ایده آل
– باور دارند فردی خاص هستند و تنها توسط برخی افراد و موسسه های خاص درک می شوند.
– نیاز دائم به توجه و تحسین دیگران
– توقعات غیر منطقی از دیگران
– سوء استفاده از دیگران برای رسیدن به خواسته های خود
– عدم توجه به احساسات دیگران و عدم همدردی با آنها
– حسادت به دیگران
– باور اینکه دیگران به وی حسادت می کنند
– رفتار و طرز فکر متکبرانه
جالب است بدانید که 50 تا 75 درصد افراد مبتلا به خودشیفتگی مردان هستند.
در عین حال، افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته در رسیدگی به هر چیزی که به عنوان انتقاد تلقی می کنند مشکل دارند و می توانند:
- وقتی درمان خاصی دریافت نمی کنند، بی تاب یا عصبانی می شوند
- مشکلات بین فردی قابل توجهی دارید و به راحتی احساس حقارت می کنید
- با خشم یا تحقیر واکنش نشان دهید و سعی کنید طرف مقابل را تحقیر کنید تا خود را برتر جلوه دهید
- در تنظیم احساسات و رفتار مشکل دارند
- مشکلات عمده ای را در مواجهه با استرس و سازگاری با تغییرات تجربه کنید
- احساس افسردگی و خلق و خوی می کنند زیرا آنها به کمال نمی رسند
- احساسات پنهانی از ناامنی، شرم، آسیب پذیری و تحقیر داشته باشید
علت خوشیفتگی
علت اصلی اختلال شخصیت خوشیفته مشخص نیست. مسائل ژنتیکی، فاکتورهای بیولوژیکی، عوامل محیطی و تجارب اولیه زندگی، همگی نقش مهمی در بروز این اختلال بازی می کنند. اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است با موارد زیر مرتبط باشد:
- محیط – عدم تطابق در روابط والدین و فرزند همراه با تحسین بیش از حد یا انتقاد بیش از حد که به خوبی با تجربه کودک سازگار نیست.
- ژنتیک – ویژگی های ارثی
- نوروبیولوژی – ارتباط بین مغز و رفتار و تفکر
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است نخواهند فکر کنند که مشکلی وجود دارد، بنابراین ممکن است بعید باشد که به دنبال درمان باشند. اگر آنها به دنبال درمان باشند، به احتمال زیاد برای علائم افسردگی، مصرف مواد مخدر یا الکل، یا سایر مشکلات سلامت روانی است. اما توهین های درک شده به عزت نفس ممکن است پذیرش و پیگیری درمان را دشوار کند. اگر جنبههایی از شخصیت خود را که در اختلال شخصیت خودشیفته مشترک است تشخیص میدهید یا غمگین هستید، به پزشک معتمد یا ارائهدهنده سلامت روان مراجعه کنید. دریافت درمان مناسب می تواند به شما کمک کند تا زندگی شما لذت بخش تر و لذت بخش تر شود.
درمان خوشیفتگی
درمان خودشیفتگی می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. این افراد در مقابل درمان مقاومت می کنند زیرا نمی توانند مشکل و آسیب پذیری خود را بپذیرند. جلسات مشاوره و روان درمانی برای این افراد می تواند بسیار مفید واقع شود. انواع مختلفی روان درمانی برای مقابله و درمان این نوع اختلال وجود دارد.
فرد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته از بیماری خود آگاهی ندارد و انتقاد اطرافیان را نمیپذیرد. فقط در زمانی حاضر به پذیرش درمان می شود که اختلال شدیدی در روابط اجتماعی و شغلی او ایجاد شده باشد و برای درمان تحت فشار اطرافیان باشد. در این صورت باید به فرد کمک کرد تا از طریق یک روان درمانگر مجرب و دلسوز درمان را شروع کرده و به پیش ببرد.
نتیجه گیری:
بنابراین با توجه به تمامی نکاتی که در این مطلب ذکر کردیم، بررسی اجمالی. اختلال شخصیت خودشیفته یک وضعیت سلامت روان است که در آن افراد به طور غیرمنطقی احساس بسیار بالایی از اهمیت خود دارند. آنها به توجه بیش از حد نیاز دارند و به دنبال آن هستند و می خواهند مردم آنها را تحسین کنند. افراد مبتلا به این اختلال ممکن است توانایی درک یا اهمیت دادن به احساسات دیگران را نداشته باشند.
