علائم اختلال شخصیت پارانوئید

ویژگی اساسی افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید، سوء ظن و بدبینی است، یک بی اعتمادی و بدگمانی شدید نسبت به دیگران بدون دلیل کافی. این اختلال اغلب در دوران کودکی یا اوایل نوجوانی شروع می شود و به نظر می رسد در مردان بیشتر از زنها است. تخمین زده می شود که اختلال شخصیت پارانوئید بین 2.3٪ و 4.4٪ از جمعیت عمومی را تحت تأثیر قرار می دهد.

علائم اختلال شخصیت پارانوئید چیست؟

افرادی که مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید هستند همیشه حالت دفاعی دارند و معتقدند که دیگران دائماً در تلاش هستند تا آنها را آزار دهند، آسیب برسانند یا آنها را تهدید کنند. به این دلیل این افراد قادر به برقراری یک ارتباط نزدیک و سازنده با دیگران نیستند. افراد مبتلا به این اختلال:

1- نسبت به تعهد، وفاداری یا امانت داری دیگران شک دارند، اعتقاد دارند دیگران از آنها سوءاستفاده می کنند یا آنها را فریب می دهند.
2- تمایلی نسبت به اعتماد کردن به دیگران ندارند یا اطلاعات شخصیشان را فاش نمی کنند زیرا می ترسند از این اطلاعات علیه آنها استفاده شود.
3- اهل بخشش نسبت به دیگران نیستند و کینه ها را نگاه می دارند.
4- حساس هستند و انتقاد پذیری کمی دارند.
5- عموماً با عصبانیت واکنش نشان می دهند و سریع تلافی می کنند.
6- نسبت به وفاداری همسر و دوستان شک دارند.
7- معمولاً در روابط خود با دیگران سرد و محتاط هستند و برای جلوگیری از خیانت، ممکن است به دیگران شک کرده و آنها را کنترل کنند.
8- نمی توانند نقش خود را در مشکلات یا درگیری ها مشاهده کنند و معتقدند همیشه حق با آنها است.
9- نا آرام هستند.
10- خصومت آمیز، سرسخت و جنجالی هستند.

چه عواملی باعث اختلال شخصیت پارانوئید می شوند؟

علت دقیق اختلال شخصیت پارانوئید مشخص نیست، اما به احتمال زیاد شامل ترکیبی از عوامل بیولوژیکی و روان شناختی است. این واقعیت که اختلال شخصیت پارانوئید در نزدیکان افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال هذیانی شایع تر است نشان می دهد ارتباط ژنتیکی بین این دو اختلال وجود دارد. همچنین اعتقاد بر این است که تجربیات اولیه دوران کودکی، از جمله ضربه جسمی یا عاطفی، در پیدایش PPD نقش دارند.

آیا پارانوئید قابل درمان است؟

افراد مبتلا به PPD اغلب به دنبال معالجه نیستند زیرا معتقدند خودشان هیچ مشکلی ندارند. بی اعتمادی نسبت به دیگران که در افراد مبتلا به اختلال شخصیت پاراتوئید احساس می شود، برای متخصصان و روانپزشکان نیز یک چالش محسوب می شود، زیرا اعتماد یک عامل مهم مشاوره و روان درمانی است. در نتیجه، بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال از برنامه درمانی خود پیروی نمی کنند و حتی ممکن است انگیزه های درمانگر را زیر سوال ببرند.

هنگامی که بیمار به دنبال درمان اختلال شخصیت پارانوئید است، روان درمانی، درمان انتخابی است. درمان به احتمال زیاد در افزایش مهارت های مقابله عمومی، به ویژه اعتماد و همدلی، و همچنین بر تعامل اجتماعی، ارتباطات و عزت نفس متمرکز خواهد بود.

دارو نیز جهت کاهش سوء ظن و بدبینی و همچنین درمان اضطراب یا افسردگی کاربرد دارد.